บทที่ 162

บทที่ 162

"ดูเหมือนว่าการรับรู้ด้วยพลังจิต จะยิ่งคมชัดยิ่งขึ้นตามระดับขอบเขตที่ยกระดับขึ้น"

สวีอวี้พึมพำเบื้องต่ำ ภายในขอบเขตที่พลังจิตของเขาแผ่ปกคลุม แม้แต่เสียงเกล็ดน้ำแข็งชิ้นเล็ก ๆ ในมุมมืดร่วงหล่นลงมา ก็ยังไม่รอดพ้นจากการรับรู้ของเขา กระทั่งสามารถทะลวงผ่านกระแสธารในลำธารใต้ดิน เพื่อจับทิศทางการว่ายวนของฝูงปลาผันแปรในยามที่อยู่ลึกลงไปได้ด้วยซ้ำ

ความเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้ ทำให้เขามั่นใจว่า ไม่ว่าจะเป็นนักยุทธ์หรือจอมพลังจิต ขอบเขตชั้นสามล้วนเป็นจุดเปลี่ยนผันที่สร้างความเปลี่ยนแปลงอย่างถึงราก

ก่อนหน้านี้ ต่อให้จะเป็นจุดสูงสุดของชั้นสอง ก็ยังคงมีข้อจำกัดอยู่ดี ไม่สามารถหลุดพ้นจากสรุปกายหยาบทางโลกได้ ทว่าเมื่อก้าวเข้าสู่ชั้นสามเมื่อใด ก็ถือได้ว่าเป็นเส้นทางเหนือมนุษย์อย่างแท้จริง