บทที่ 163

บทที่ 163

"จ้า... หรือว่าฟื้นคืนชีพขึ้นมาจริง ๆ กันแน่?!"

สวีอวี้หัวใจหล่นวูบลงไปถึงตาตุ่ม ความหนาวเหน็บในก้นบึ้งหัวใจยิ่งหนายิ่งกว่าสายน้ำเสียอีก

"วิ้ง..."

ในจังหวะที่เขากำลังเตรียมตัวว่ายทวนกระแสน้ำเชี่ยวสุดกำลัง เสียงหึ่งประหลาดพลันดังขึ้นข้างหู ชั่วพริบตานั้น ลำแสงสีฟ้าครามสายหนึ่งพุ่งแหวกสายน้ำเข้ามา แทบจะทะลวงผ่านสายน้ำวนพุ่งตรงเข้าใส่หว่างคิ้วของสวีอวี้ในชั่วเสี้ยววินาที

ม่านตาของสวีอวี้หดเกร็งด้วยความตกใจ ความเร็วระดับนี้ทำให้เขาไม่มีทางตอบสนองได้ทัน ลำแสงสีฟ้าครามสายนั้นมาถึงเบื้องหน้าเสียแล้ว

"เพี๊ยะ!"