บทที่ 159

บทที่ 159

"นี่คือ?"

สวีอวี้หอบหายใจอย่างรุนแรง รอจนกระทั่งอารมณ์สงบลงแล้วจึงคลายมือข้างหนึ่งออกเพื่อบรรเทาอาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อแขน พร้อมกับอาศัยแสงสีฟ้าสลัวกวาดตามองรอบด้าน

รอบกายเต็มไปด้วยผลึกคริสตัลสีฟ้า ราวกับแท่งน้ำแข็งที่เรียงรายหนาแน่นอยู่บนผนังถ้ำรอบทิศทาง เปิดเผยช่องว่างแคบ ๆ ออกมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น หากไม่ใช่เพราะเขายังโชคดีที่ตกลงมาติดอยู่ในช่องว่างนี้ เกรงว่าเวลานี้คงแหลกเหลวกลายเป็นเนื้อบดไปแล้ว

เมื่อมองตามรอยแยกขึ้นไปด้านบน เขายังคงสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของผนังถ้ำ มีเศษหินร่วงหล่นลงมาเป็นระยะ เห็นได้ชัดว่าสัตว์อสูรระดับห้าตัวนั้นเบื้องบนยังคงอาละวาดอย่างบ้าคลั่ง หากไม่ได้กระโดดเข้ามาในรอยแยกนี้เสียแต่เนิ่น ๆ เกรงว่าเขากับเจ้านกแดงน้อยคงถูกไอ้เดรัจฉานตัวนั้นฉีกเป็นชิ้น ๆ ไปแล้ว

สวีอวี้เร่งพลังจิตผลักเศษหินที่ร่วงหล่นให้ออกไป พร้อมกับกวาดสายตามองลงไปยังเบื้องล่าง