บทที่ 138

บทที่ 138

มองสวีอวี้ที่หายลับไปจากสายตาในชั่วพริบตา หัวใจของเว่ยสวินก็เย็นเฉียบลงถึงขีดสุด

เขานึกอย่างไรก็ไม่เข้าใจ เหตุใดความเร็วของนักยุทธ์ชั้นสองจึงพุ่งสูงถึงเพียงนี้ ในฐานะนักศึกษาอัจฉริยะแห่งสถาบันยุทธ์ ทั้งยังเป็นจอมพลังจิตชั้นสอง วิ่งเต็มฝีเท้าแล้วกลับยังไล่ตามเจ้าบ้านี่ไม่ทัน

เว่ยสวินฝันก็ไม่เคยฝันว่า แม้สวีอวี้จะเป็นเพียงนักยุทธ์ชั้นสอง ทว่าอันตรายที่ผ่านพ้นมาในแดนเถื่อนนั้นเหนือกว่าการทดสอบในสถาบันเสียยิ่งกว่าเทียบ

ต่อให้ไม่นับเรื่องที่สวีอวี้เคยกลืนกินผลแก่นสุริยันเพลิง สมุนไพรล้ำค่าที่ชำระกระดูกไขกระดูก การดิ้นรนความเป็นความตายในทุกคราต่างรีดเร้นศักยภาพของเขาออกมาจนถึงขีดสุด ส่งผลให้ความแข็งแกร่งทางร่างกายเหนือกว่าขั้นเดียวกันอย่างมาก โดยเฉพาะในด้านการหลบหนี ท่ามกลางระดับเดียวกัน นักยุทธ์ชั้นสองทั่วไปทำได้เพียงวิ่งตามหลังเขาเพื่อสูดฝุ่นเท่านั้น

อีกทั้งสวีอวี้ยังเตรียมตัวไว้ล่วงหน้าและคุ้นเคยกับภูมิประเทศแถบนี้เป็นอย่างดี ภายใต้สถานะระเบิดเลือดลม ความเร็วจึงยิ่งทะยานขึ้นถึงขีดจำกัด