บทที่ 137

บทที่ 137

"หญ้าหัวใจผึ้งค่อนข้างจะยุ่งยากแฮะ..."

สวีอวี้พึมพำเบา ๆ ตอนที่เผชิญหน้ากับการจู่โจมของฝูงผึ้งดำครั้งก่อน ภายใต้การรับรู้ของพลังจิต เขาเคยเห็นสมุนไพรพิเศษสองต้นนั้น เพียงแต่ตอนนั้นสถานการณ์ฉุกเฉินเกินกว่าจะทันได้เก็บเกี่ยว

ทว่าตำแหน่งของสมุนไพรสองต้นนั้นจำเป็นต้องบุกเข้าไปในเขตพื้นที่เบื้องหน้า

"ท่านนกแดง ถ้าเกิดอันตรายขึ้นมา ท่านคงจะไม่ปล่อยให้ผมต้องตายหรอกใช่ไหม?"

สวีอวี้เหลือบมองเจ้านกแดงน้อยที่ยังคงมีอารมณ์มานั่งจัดแต่งขน เอ่ยถามหยั่งเชิง

เจ้านกแดงน้อยเอียงคอชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะก้มหน้าก้มตาจิกแต่งขนของตัวเองต่อไปราวกับไม่ได้ยิน

"เจ้าตัวเล็กนี่ ถ้าเจออันตรายเข้าจริง ๆ คงชิ่งหนีไปนานแล้ว น่าจะไม่มีปัญหาหรอกมั้ง"

สวีอวี้พึมพำในใจ ทว่าก็ยังคงมีความรู้สึกหวั่นวิตกอยู่บ้าง

ถึงอย่างไรนอกจากอสูรโลหิตเมื่อคืนแล้ว เจ้าตัวนี้ก็ไม่เคยหงอให้กับสัตว์อสูรระดับห้าเลยสักครั้ง พูดไปก็ยากจะรับประกันได้จริง ๆ