บทที่ 133

บทที่ 133

"บนแดนเถื่อน เรื่องราวความเป็นมาของสัตว์ป่ากลายพันธุ์และสัตว์อสูร เจ้าคงจะได้ยินข่าวลือมาไม่น้อยแล้วกระมั้ง"

ท่านจูไม่ได้อธิบายในทันที แต่ค่อย ๆ เอ่ยเล่าช้า ๆ

"หลังยุคหายนะ สิ่งมีชีวิตต่างเกิดความแปรปรวนภายใต้การกัดเซาะของไอทมิฬ จนส่วนใหญ่กลายสภาพเป็นสัตว์ร้ายกระหายเลือด ต้นกำเนิดของสัตว์อสูรก็คือสิ่งนี้สินะ?"

สวีอวี้ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ยตอบ นี่คือคำกล่าวที่แพร่หลายที่สุดภายในป้อมปราการ

ท่านจูพยักหน้าน้อย ๆ ก่อนจะส่ายศีรษะเบา ๆ "นี่เป็นเพียงเปลือกนอกเท่านั้น สิ่งที่เรียกว่าไอทมิฬ แท้จริงแล้วคือเศษซากละอองดาวที่ติดมากับฝนดาวตกชุดนั้น หรือจะเรียกว่าพลังแห่งอุกกาบาตนอกฟ้าก็ได้"

"สิ่งมีชีวิตดั้งเดิมภายใต้การซึมซาบของพลังแห่งอุกกาบาตนอกฟ้าเป็นเวลานาน ทำให้สายโซ่พันธุกรรมเกิดการแตกหักและประกอบใหม่ จนก่อเกิดเป็นสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์และสัตว์อสูรขึ้นมา"

เมื่อได้ยินคำอธิบายของท่านจู สวีอวี้ก็พยักหน้ารับเงียบ ๆ

เขาเคยได้ยินข่าวลือเรื่องอุกกาบาตนอกฟ้าพุ่งชนมานานแล้ว และบนแดนเถื่อนเขาก็ได้เห็นกับตาตัวเองว่า สถานที่ซึ่งถูกพลังแห่งอุกกาบาตนอกฟ้าซึมซาบล้วนมีร่องรอยการกลายพันธุ์หลงเหลืออยู่เสมอ กระทั่งยังมีสมบัติฟ้าดินเติบโตขึ้นมาด้วยซ้ำ