กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 132
"ท่านนกแดง เรียกผู้ช่วยได้ไหม"
สีหน้าของสวีอวี้เปลี่ยนไปอย่างมาก ท่ามกลางเสียงคำรามของสัตว์อสูรที่หนาแน่น ไม่เพียงแต่มีเสียงคำรามของสัตว์อสูรระดับสามเท่านั้น แต่ยังมีเสียงคำรามของสัตว์อสูรที่ทำให้เขาตัวสั่นเทาปะปนอยู่ด้วย นั่นคือระดับสี่ หรืออาจจะเป็นสัตว์อสูรระดับห้า!
เจ้านกแดงน้อยส่ายหัวเล็กน้อยและยังคงซุกตัวแน่นอยู่ในขน ราวกับกลัวว่าจะมีกลิ่นอายเล็ดลอดออกไปแม้แต่น้อย
"เจ้าตัวใหญ่นั่นไม่อยู่แถวนี้แล้วงั้นเหรอ"
ในใจของสวีอวี้รู้สึกสะดุ้งวาบขึ้นมาแล้วเอ่ยถาม
เมื่อเห็นเจ้านกแดงน้อยพยักหน้ารับเป็นเชิงยอมรับ หัวใจที่แขวนอยู่ของเขาก็ร่วงดิ่งลงไปถึงตาตุ่ม จากนั้นจึงไม่กล้าหยุดอยู่แม้แต่น้อย วิ่งหน้าตั้งมุ่งตรงไปยังทิศทางของป้อมปราการโดยไม่ลังเลเลยสักนิด
การเผชิญหน้ากับฝูงสัตว์อสูรที่น่ากลัวเช่นนี้ตามลำพังในแดนเถื่อน จุดจบยิ่งเลวร้ายสุดจะพรรณนา ยิ่งไปกว่านั้นพลังเลือดลมบนร่างของเขายังมีแรงดึงดูดที่แข็งแกร่งมากต่อพวกสัตว์อสูร การคิดจะซ่อนตัวจึงเป็นเรื่องเพ้อฝัน
วิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้คือรีบกลับไปที่ป้อมปราการให้เร็วที่สุด!
"ฟรึ่บ! ฟรึ่บ!"