เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 118
"ก่อนมืดค่ำวันนี้ ต้นสายปลายเหตุของเรื่องนี้จะต้องถูกสืบจนกระจ่าง ไม่เช่นนั้นก็อย่าหาว่าผมไม่เกรงใจ"
จางเซียวไม่ได้ดึงดันต่อ เขากวาดตามองหลี่เจี้ยด้วยแววตาเย็นชา ก่อนจะก้าวขึ้นไปนั่งบนเบาะข้างคนขับ
พร้อมกับเสียงคำรามของเครื่องยนต์รถยนต์ ภายใต้สายตาที่จับจ้องของหลี่เจี้ยและคนอื่น ๆ รถจี๊ปก็พุ่งทะยานจากไป
ส่วนสวีอวี้ก็ไม่ได้ตอแยยืดเยื้อกับหลี่เจี้ย พาตัวสวีเยว่เดินตรงไปยังทิศทางของโรงหมอทันที
บางทีอาจเป็นเพราะคนในครอบครัวรอดพ้นจากวิกฤตชั่วคราวแล้ว ในใจของเขาจึงรู้สึกโล่งอก สีหน้าไม่ได้เคร่งเครียดเท่ากับก่อนหน้านี้
"ดูท่าทางแล้วจางเซียวคงรู้ฐานะของเธอเหมือนกัน แต่เธออย่าได้หลงเชื่อท่าทีภายนอกของเขาเชียว เขาก็คือสุนัขรับใช้ของตระกูลเหลียง ต่อให้เขาฉวยโอกาสได้เมื่อไหร่ เขาก็ไม่มีวันปล่อยเธอไปแน่"
น้ำเสียงของพี่เมิ่งนุ่มนวล เมื่อไม่มีจางเซียวอยู่ข้างกาย เธอก็ยื่นมือออกหมายจะโอบไหล่ของสวีอวี้ทันที
ทว่าตอนที่เพิ่งขยับตัว เธอกลับสังเกตเห็นว่าสวีเยว่กำลังกอดแขนของสวีอวี้ไว้แน่น ดวงตากลอกมองเธอด้วยความระแวดระวัง
"ยัยหนูคนนี้คือน้องสาวของเธอเหรอ?"