บทที่ 104

บทที่ 104

"ปัง! ปัง!"

พริบตานั้น มีนักศึกษาอีกสองคนถูกกระทิงอสูรชนจนกระเด็น อาการบาดเจ็บไม่เบาเลย

รองผู้อำนวยการหวางยืนอยู่ไกลๆ เมื่อเห็นเหล่านักศึกษาตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบาก ขมวดคิ้วแน่นขึ้นกว่าเดิม

เขารู้ว่าไม่อาจปล่อยให้กระทิงอสูรอาละวาดเช่นนี้ต่อไปได้ มิฉะนั้นจะมีนักศึกษาบาดเจ็บล้มตายมากกว่านี้

เขาหายใจเข้าลึกๆ ร่างกายแผ่กลิ่นอายเลือดลมอันทรงพลังออกมา ฝีเท้าขยับเล็กน้อยพุ่งเข้าหากระทิงอสูร

"ถอยไป!"

เสียงของรองผู้อำนวยการหวางดังกึกก้องดั่งระฆังทองคำ ก้องกังวานไปทั่วทั้งซากปรักหักพัง

เหล่านักศึกษาที่กำลังพัวพันต่อสู้กับกระทิงอสูรได้ยินเสียงของรองผู้อำนวยการหวาง ราวกับได้รับอภัยโทษ รีบชักตัวถอยร่นออกมา ต่างพากันมองไปยังรองผู้อำนวยการหวาง ในแววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

กระทิงอสูรเองก็คล้ายจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลังที่แผ่ออกมาจากร่างของรองผู้อำนวยการหวาง มันหยุดการพุ่งชน หันหัวกลับมาจ้องเขม็งไปยังรองผู้อำนวยการหวาง แววตาที่ดุร้ายอำมหิตเข้มข้นยิ่งขึ้น