บทที่ 94

บทที่ 94

พวกมันอยู่ในกลุ่มนักล่าด้วยหรือ

สวีอวี้สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย กวาดสายตามองแวบหนึ่ง นักศึกษาที่วิ่งออกมากลุ่มแรกกระโดดขึ้นรถบรรทุกไปแล้ว พร้อมกับเสียงเครื่องยนต์คำราม ล้อรถบดขยี้เศษหิน พุ่งทะยานออกไปด้านนอกอย่างดุดัน

ความเคลื่อนไหวเช่นนี้ดึงดูดสัตว์อสูรสองตัวให้ไล่ตามมาทันที ทหารนายหนึ่งของหน่วยป้องกันเมืองหันกลับมาถือปืนมั่น สาดกระสุนใส่ไม่ยั้ง

"เจ้าสองคนนี้"

สวีอวี้พึมพำถอนหายใจในใจ กวาดตามองทางเข้าซากปรักหักพังแวบหนึ่ง

เมื่อสองกลุ่มนั้นหนีเอาชีวิตรอดกันอย่างทุลักทุเล สัตว์อสูรที่อยู่ตรงทางเข้าซากปรักหักพังกลับถูกดึงดูดให้เบนความสนใจไปทางอื่น เปิดโอกาสให้เหมาชีและคนอื่น ๆ ที่รั้งท้ายอยู่ได้รับความหวังที่จะรอดชีวิตขึ้นมาบ้าง

ทว่าสวีอวี้รู้ดีว่า สำหรับนักยุทธ์ชั้นหนึ่งอย่างเหมาชี ต่อให้จะรอดชีวิตหนีออกมาจากซากปรักหักพังได้ด้วยความบังเอิญ ก็ไม่มีความหวังใดที่จะมีชีวิตรอดกลับไปยังเขตชั้นนอกของป้อมปราการได้เลย กลิ่นอายคาวเลือดบนตัวของพวกเขาจะดึงดูดสัตว์อสูรให้ตามล่ามากขึ้น

เมื่อคิดถึงตรงนี้ สวีอวี้ไม่ลังเลอีกต่อไป สองเท้าออกแรงถีบพื้นอย่างรวดเร็ว ร่างพุ่งทะยานออกไปดั่งลูกศรพุ่งตรงไปยังทิศทางที่เหมาชีทั้งสองคนอยู่