บทที่ 93

บทที่ 93

สวีอวี้ใจกระตุกวูบ หากต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรที่น่ากลัวระดับนั้นตรง ๆ แม้แต่ทีมที่มีนักยุทธ์ชั้นสามคุมเชิง เกรงว่าก็ยังต้องจ่ายราคาที่แสนสาหัส

เขาแอบนึกโล่งอกที่ตนเองไม่ได้บุ่มบ่ามเข้าไปลึก มิฉะนั้นการเดินทางครั้งนี้คงมีอันตรายมากกว่าความปลอดภัยอย่างแน่นอน

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็พลิกตัวเตรียมถอนตัวออกจากสถานที่อภิมหาภัยแห่งนี้ สัตว์อสูรระดับสี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะต่อกรได้ในตอนนี้ การรั้งอยู่ตรงนี้มีแต่จะเพิ่มอันตรายเปล่า ๆ

ทว่าในจังหวะที่สวีอวี้กำลังจะหมุนตัว หางตาก็พลันเหลือบไปเห็นลำแสงสายหนึ่งพุ่งวาบผ่านมาจากส่วนลึกของซากปรักหักพัง

"นั่นคืออะไร?"

ยามที่เห็นลำแสงสีแดงสายนั้น ประกายแปลกประหลาดก็พาดผ่านนัยน์ตาของเขา รู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด ราวกับเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

ฝ่าเท้าของสวีอวี้ชะงัก หัวใจบังเกิดความประหลาดใจระคนสงสัย

แสงสีแดงสายนั้นวาบหายไปในพริบตา ตกลงไปในส่วนลึกของซากปรักหักพังและเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว มันไม่ได้เข้าใกล้เขตการต่อสู้ แต่เลือกที่จะหลีกเลี่ยงพื้นที่นั้นเช่นเดียวกับเขา ราวกับกำลังยืนดูความสนุกอยู่ห่าง ๆ

สวีอวี้คล้ายนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ สัญชาตญาณทำให้เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า โชคดีที่ไม่ได้เห็นสิ่งมีชีวิตสุดสะพรึงตัวนั้นที่สร้างฝันร้ายให้แก่ป้อมปราการที่ 83