บทที่ 92

บทที่ 92

"พี่เหมา คนนั้นคือใคร? พี่เคยเห็นหรือเปล่า?"

โจวซานลดเสียงลงเอ่ยถาม แต่ไม่กล้าเอื้อมมือไปชี้หน้าอีกฝ่ายอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า

เหมาชีส่ายหน้าช้า ๆ สีหน้าเคร่งขรึม

แม้จะไม่เคยเห็นมาก่อน แต่เพียงแค่ท่าทีที่ฉู่หงจงและนักล่าสัตว์อสูรคนอื่น ๆ แสดงต่อชายชุดขาวผู้นั้น ก็เพียงพอที่จะทำให้มองออกแล้วว่าคนผู้นี้ลึกล้ำเกินหยั่งคาด

เมื่อกองกำลังสิบคนนี้เดินเข้ามาใกล้ ทุกคนจึงได้เห็นชัดเจนว่าชายชุดขาวผู้นั้นมีใบหน้าหล่อเหลาเกลี้ยงเกลา ดูแล้วอายุราวยี่สิบต้น ๆ เท่านั้น

ยังเยาว์วัยถึงเพียงนี้ แต่กลับทำให้คนอย่างฉู่หงจงต้องยอมลดตัวลงมาอยู่เบื้องหลัง ช่างน่าทึ่งเสียจริง

อย่างไรก็ตาม สำหรับนักล่าสัตว์อสูรในเขตชั้นนอกแล้ว ยิ่งกองกำลังป้อมปราการมีความแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ โอกาสรอดชีวิตของพวกเขาก็ยิ่งมากตามไปด้วย

ดังนั้น เมื่อเห็นขบวนเช่นนี้ ความรู้สึกกังวลใจของทุกคนจึงค่อย ๆ สงบลง นัยน์ตาเต็มไปด้วยความหวัง

บางทีพวกเขาอาจจะอาศัยภารกิจครั้งนี้กอบโกยผลตอบแทนก้อนงามได้จริง ๆ หรืออาจจะเข้าตาเหล่าผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นจนถูกพาตัวเข้าไปในป้อมปราการก็เป็นได้