บทที่ 66

บทที่ 66

ณ ลานฝึกซ้อม มีสมาชิกหน่วยองครักษ์เมืองมารวมตัวกันอยู่จำนวนไม่น้อยแล้ว ตรงกลางฝูงชน ชายหนุ่มในชุดเสื้อกันลมคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ใต้เงาเต็นท์ผ้าใบชั่วคราว สายตาคมกริบดั่งคมมีด กวาดมองไปยังสมาชิกหน่วยองครักษ์เมืองเขตชั้นนอกที่กำลังฝึกซ้อมอยู่เบื้องหน้าอย่างเงียบ ๆ

ผ่านไปครู่เดียว แววตาที่เดิมทีก็เยือกเย็นอยู่แล้วของเขาก็มีความไม่พอใจเพิ่มขึ้นมาอีกหลายส่วน คิ้วหนาก็ขมวดเข้าหากันแน่น

"เซี่ยงเทียนสยง นี่คือหน่วยรบชั้นยอดของเขตที่ 3 ของพวกแกอย่างนั้นเหรอ? ฉันให้เวลาแกตั้งครึ่งปี แต่แกกลับฝึกคนออกมาได้สภาพแบบนี้เนี่ยนะ?"

หัวหน้าจางเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยสบอารมณ์นัก

"หัวหน้าจาง ทรัพยากรของเรามีจำกัด อีกทั้งสภาพแวดล้อมของเขตชั้นนอกยังเลวร้ายกว่าในป้อมปราการมาก บางครั้งยังมีพวกตัวใหญ่ในป้อมปราการมาคอยเกณฑ์กำลังคนฝั่งเราตามอำเภอใจ อย่างเมื่อไม่กี่วันก่อนก็เพิ่งสูญเสียคนไปตั้งหลายคน..."

เซี่ยงเทียนสยงฝืนยิ้มแห้ง ๆ แล้วเอ่ยขึ้น

"ฉันไม่อยากฟังคำแก้ตัวของแก ถ้าแกทำไม่ได้ ก็ย่อมมีคนอื่นที่ทำแทนได้"

ทว่า เสียงนั้นยังไม่ทันขาดคำ ก็ถูกหัวหน้าจางยกมือขึ้นตัดบทเสียก่อน

สีหน้าของเซี่ยงเทียนสยงเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาอีก