บทที่ 63

บทที่ 63

สวีอวี้ไม่ได้รั้งอยู่ภายในหน่วยองครักษ์เมืองนานนัก หลังจากกล่าวลาจางต่านแล้ว ก็เดินมุ่งหน้ากลับบ้านทันที

พอเห็นพี่ชายกลับมา สวีเยว่ก็ดีใจจนเนื้อเต้น บนดวงหน้าดวงน้อยระบายรอยยิ้มเจิดจ้า แทบจะพุ่งเข้าสู่อ้อมอกของสวีอวี้

สวีอวี้เบี่ยงดาบยาวไปข้างกายแล้วคว้าตัวเธอเข้ามาโอบไว้

"เด็กคนนี้นี่ ทำไมไม่รีบลงมา เดี๋ยวก็ทำพี่ชายเหนื่อยแย่หรอก"

ได้ยินเสียงร้องอย่างดีใจของสวีเยว่ แม่สวีก็โผล่หน้าออกมา พอเห็นสวีอวี้ปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน และสวีเยว่กำลังห้อยโหนอยู่บนตัวเขา บนใบหน้าก็พลันปรากฏรอยยิ้มโล่งอก ก่อนจะเอ่ยดุคนหลังเบาๆ

สวีเยว่แลบลิ้นใส่ แล้วจึงกระโดดลงมาจากตัวสวีอวี้ แต่ก็ยังคงกุมแขนเขาไว้ไม่ปล่อย ทำท่าทางราวกับไม่อยากจะแยกจาก

"ผมขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ"

สวีอวี้เดินเข้าบ้าน เอื้อมมือตบไหล่น้องสาวเบาๆ เป็นเชิงบอกกล่าว

สวีเยว่ดูเหมือนจะไม่ใส่ใจกลิ่นแปลกปลอมบนเสื้อผ้าของพี่ชายนัก แต่ก็พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย