บทที่ 62

บทที่ 62

"ภารกิจ?"

แม่สวีชะงักไปครู่หนึ่ง เขาเพิ่งจะเข้าร่วมหน่วยองครักษ์เมืองไม่ใช่หรือ?

อีกทั้งหน้าที่หลักของหน่วยองครักษ์เมืองก็คือการรักษาความสงบเรียบร้อยในเขตคนเร่ร่อน จะมีภารกิจอะไรกัน ถึงขั้นต้องออกไปนานขนาดนั้น?

คงไม่ใช่ว่าเกิดเหตุการณ์คลื่นหนูแบบครั้งก่อน จนย้ายตัวสวีอวี้ไปช่วยงานที่เขตอื่นหรอกนะ?

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ แม่สวีก็รู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมาทันที

ทว่า พอเห็นปืนพกที่คาดอยู่ตรงเอวของจางต่าน เธอก็แอบถอนหายใจโล่งอกออกมาเบา ๆ

เธอเคยเห็นอานุภาพของสิ่งนี้มากับตาตัวเอง เมื่อก่อนชายฉกรรจ์รูปร่างใหญ่โตคนหนึ่ง ถูกยิงล้มคว่ำด้วยกระสุนเพียงนัดเดียว โดยที่ยังไม่ทันได้เปล่งเสียงร้องออกมาสักแอะ

จางต่านไม่รู้ว่าเป็นเพราะรู้สึกผิดในใจ หรือกลัวว่าพูดมากไปแล้วความจะแตก จึงเอ่ยกำชับสั้น ๆ เพียงไม่กี่ประโยคแล้วขอตัวลาจากไป

เมื่อเดินมาถึงปากตรอก หันกลับไปมองแม่สวีที่ยังคงยืนเหม่อลอยอยู่หน้าประตู เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่