บทที่ 46

บทที่ 46

"คนในครอบครัวนี้ไปไหนเสียล่ะ?"

หน้าแถวปิ่งเจ็ด ทหารในชุดเครื่องแบบสองนายกำลังกวาดสายตาสองข้างทางด้วยสีหน้าหงุดหงิด

"ท่านผู้กอง บ้านหลังนั้นเป็นพวกชนชั้นต่ำที่มาจากเขตขยะ พวกเขาออกไปทำงานที่เขตเหมืองกับในไร่นานแล้วล่ะค่ะ"

หญิงวัยกลางคนบ้านข้าง ๆ แค่นเสียงเยาะออกมาคราหนึ่ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเสียดสีเล็กน้อย "ได้ยินมาว่าบ้านนั้นมีเด็กผู้หญิงอยู่คนหนึ่ง ยังส่งไปเรียนที่สถานศึกษาเสียด้วย ไม่รู้ว่าครอบครัวนั้นเอาความมั่นใจมาจากไหน ค่าเล่าเรียนตั้งเดือนละห้าสิบหยวน ทางนั้นจะส่งไหวสักกี่น้ำกันเชียว"

ทหารทั้งสองนายสบตากันด้วยความงุนงงเล็กน้อย

หัวหน้าหน่วยไม่ได้บอกนี่นาว่าครอบครัวนี้เป็นแค่พวกชนชั้นต่ำ?

ชนชั้นต่ำประเภทนี้ ถึงกับต้องให้พวกเขามาตามเรียกตัวด้วยตัวเองเลยงั้นหรือ?

อย่างไรก็ตาม คำสั่งของผู้บังคับบัญชาพวกเขาย่อมไม่กล้าขัดขืน

"ตายจริง ในที่สุดพวกท่านก็มาสักที มาเพื่อจับกุมพวกชนชั้นต่ำบ้านนั้นใช่ไหมคะ?"