บทที่ 43

บทที่ 43

ถนนหนทางในเขตที่ 3 เงียบเหงากว่าช่วงเวลากลางวันเล็กน้อย ทว่าเนื่องจากที่นี่มีหน่วยองครักษ์เมืองคอยลาดตระเวนในยามค่ำคืน จึงยังคงพอมองเห็นเงาผู้คนอยู่บ้าง แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันส่องลอดผ่านหน้าต่างบ้านอิฐสองข้างทาง ทาบทอดลงบนพื้นดิน สะท้อนเงาแสงและเงาอันกระดำกระด่าง ซึ่งเป็นภาพที่แทบจะมองไม่เห็นในเขตที่ 11

สวีอวี้ฝีเท้าเร่งรีบ ไม่มีอารมณ์มาชื่นชมทัศนียภาพเหล่านี้ มุ่งตรงไปยังด่านตรวจทางเข้าเขตที่ 3 อย่างไม่ลังเล

ที่นั่นคือเส้นทางผ่านเข้าออกเขตที่ 3 เป็นเส้นทางที่กองกำลังคุ้มกันเขตเหมืองใช้กลับเป็นประจำทุกวัน มีหน่วยองครักษ์เมืองประจำการอยู่ ข่าวคราวค่อนข้างว่องไว

ยิ่งเข้าใกล้ด่านตรวจมากเท่าไหร่ หัวใจของสวีอวี้ก็ยิ่งเต้นถี่กระชั้นขึ้นเท่านั้น

"เฮ้ย เจ้าหนู ฟ้ามืดแล้วทำไมไม่ยอมอยู่บ้านเที่ยวเดินเร่ร่อนอะไรอยู่แถวนี้?"

บริเวณด่านตรวจจุดคบเพลิงไว้สองอัน สว่างไสวเสียยิ่งกว่าบ้านเรือนประชาชน แสงไฟส่องสว่างพื้นที่บริเวณรอบ ๆ จนสว่างจ้า สมาชิกหน่วยองครักษ์เมืองสวมชุดเกราะหนังตามระเบียบสี่นายกำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ เมื่อเห็นสวีอวี้เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว หนึ่งในนั้นขมวดคิ้วเล็กน้อยเอ่ยด่าทอ