บทที่ 39

บทที่ 39

"พี่เหมา เกิดเรื่องแล้วครับ!"

โจวซานวิ่งหน้าตั้งผ่านตรอกซอกซอยที่ตัดผ่านระเกะระกะ จนกระทั่งพบเข้ากับเหมาจิ่วที่กำลังเช็ดทำความสะอาดอาวุธ ในเวลานี้เขามีความร้อนรนอยู่เต็มเปี่ยม

"จะตื่นตระหนกอะไรนักหนา? แกไปดื่มเหล้าแล้วก่อเรื่องอะไรมาอีกสิไม่ว่า?"

เหมาจิ่วเงยหน้าขึ้นมอง เมื่อเห็นท่าทางลนลานของอีกฝ่าย คิ้วของเขาก็ขมวดมุ่นเข้าหากันทันที

โจวซานรีบเล่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นให้ฟังอย่างละเอียด โดยเฉพาะการเน้นย้ำประเด็นที่ว่าภรรยาของบ้านนั้นอาจจะมีคนในหน่วยองครักษ์เมืองหนุนหลังอยู่

เมื่อได้ฟังคำพูดของเขา สีหน้าของเหมาจิ่วก็แปรเปลี่ยนไปในทันที ลุกพรวดขึ้นยืนพร้อมกับสบถด่าออกมาคำหนึ่งว่า "ไอ้โจวซาน สมองแกถูกสัตว์ป่าแทะไปแล้วหรือไง? คนที่มีปืนแกก็ยังกล้าไปหาเรื่องแถมยังทำลายกุญแจบ้านเขาอีก เบื่อชีวิตนักหรือไงวะ?"

อาศัยสถานะนักล่าสัตว์อสูร พวกเขาจึงไม่ค่อยมีใครกล้าหาเรื่องในเขตที่ 3 สักเท่าไหร่

นี่ไม่ใช่ชื่อเสียงเกียรติยศอันใด ทว่าเปรียบเสมือนว่าในสายตาของคนเร่ร่อนคนอื่น ๆ นักล่าสัตว์อสูรคือกลุ่มคนผู้เดินอยู่บนเส้นทางแห่งความตายและคราบเลือด เป็นพวกเข้มงวดดุดันที่ไม่มีใครอยากหาเรื่องใส่ตัวโดยง่าย