กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 28
ครอบครัวหนึ่งช่วยกันเข็นรถเข็นเดินไปตามป้ายบอกทาง ลัดเลาะไปตามตรอกซอกซอยของเขตบ้านอิฐที่ราวกับเขาวงกต จนในที่สุดก็พบกับป้าย "แถวปิ่ง เจ็ดซอย เก้าบ้าน"
ประตูไม้หนาหนักที่อยู่เบื้องหน้าคาดไม่ถึงว่ายังหุ้มด้วยแผ่นเหล็ก บนประตูแขวนกุญแจโลหะที่ดูแข็งแรงทนทานดอกหนึ่ง
แม้ว่าแผ่นเหล็กจะขึ้นสนิมและประตูไม้จะมีรอยแตกร้าวเล็กน้อย แต่เมื่อเทียบกับประตูของเขตที่ 11 ที่ทำจากแผ่นไม้ผุ ๆ ตอกตะปู ยามค่ำคืนต้องใช้ท่อนไม้ค้ำยันไว้แล้ว ที่นี่ถือว่าแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน
พ่อสวีไขกุญแจเปิดประตู เสียงสัมผัสของโลหะที่ดังขึ้นมอบความปลอดภัยที่เข้มข้นถึงขีดสุดให้แก่พวกเขา
ทันทีที่ผลักประตูไม้หนาหนักเปิดออก กลิ่นอับชื้นและกลิ่นราที่ปะปนมากับฝุ่นละอองก็โชยปะทะเข้าใส่
พื้นที่ของลานบ้านอิฐนั้นเล็กมาก กวาดสายตาครั้งเดียวก็มองเห็นสุดเขต น่าจะกว้างแค่ราวสิบตารางเมตร พื้นดินโคลนหยาบ ๆ ผนังที่กะเทาะจนเห็นอิฐสีแดงด้านใน ตามซอกมุมยังมองเห็นใยแมงมุมด้วยซ้ำ
ทว่ามันมีผนังครบทั้งสี่ด้าน!
มีประตูที่หุ้มแผ่นเหล็กและล็อกตายได้หนึ่งบาน!
นอกจากนี้ยังมีห้องอีกสามห้อง แม้จะทรุดโทรมสุดขีดแต่ประตูหน้าต่างสมบูรณ์ ถึงตามมุมห้องจะมีใยแมงมุม แต่ขอเพียงปัดกวาดทำความสะอาดสักหน่อยก็สามารถย้ายเข้าอยู่ได้แล้ว