บทที่ 26

บทที่ 26

บนถนนดิน ผู้คนเร่ร่อนจำนวนมากต่างถูกเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวที่จู่ ๆ ก็ดังขึ้นซัดจนยืนตะลึงงันอยู่กับที่

"แย่แล้ว แย่แล้ว ประตูเหล็กของเขตเหมืองถูกชนพังแล้ว!"

"หนู... คลื่นหนูมาแล้ว วิ่งเร็วเข้า!"

ไม่นานนัก มีกลุ่มคนเร่ร่อนกลุ่มหนึ่งวิ่งมาไกล ๆ พร้อมกับตะโกนร้องด้วยความตื่นตระหนกเต็มใบหน้า

เขตที่ 11 ทั้งเขตระเบิดความอลหม่านขึ้นในพริบตาเดียว คนเร่ร่อนต่างพากันวางงานเกษตรกรรมในมือ แล้วพากันวิ่งหนีตายเข้าไปในกระท่อมดินพร้อมกับปิดประตูลงกลอนอย่างแน่นหนา

เพียงแต่ พวกเขาอาจจะไม่รู้เลยว่า ต่อให้เป็นหนูเหมืองกลายพันธุ์เพียงตัวเดียว ก็สามารถพังทลายกระท่อมดินเช่นนี้ได้อย่างง่ายดาย

"กลับบ้าน! รีบกลับบ้าน!"

สีหน้าของพ่อสวีซีดเผือด เสียงแหบแห้งลงด้วยความหวาดกลัว เขาคว้าตัวสวีอวี้และแม่สวีเอาไว้ ส่วนลุงใหญ่ก็รีบดึงป้าสะใภ้แทบจะล้มพับแล้วก้าวเดินอย่างรวดเร็ว

เวลานั้น บนถนนดินตกอยู่ในความโกลาหล ฝูงชนที่เหยียบย่ำแย่งชิงกันเอง และพวกที่ฉวยโอกาสขโมยของ...