บทที่ 8

บทที่ 8

เบื้องหน้าท่ามกลางพื้นที่โล่งกว้างแห่งหนึ่ง เงาร่างมหึมาสายหนึ่งกำลังหันหลังให้มัน ก้มศีรษะลงคล้ายกำลังแทะกินสิ่งใดสิ่งหนึ่งอยู่

นี่คือกิ้งก่ายักษ์กลายพันธุ์ตัวหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย หัวของมันมีขนาดใหญ่ถึงครึ่งเมตร รูปร่างใกล้เคียงสามเมตร หางยาวกว่าสองเมตร ทั้งหนาและทรงพลัง ปลายหางมีกลุ่มกระดูกแหลมพาดผ่าน แกว่งไกวตามสายลมเบา ๆ

ผิวหนังของกิ้งก่ายักษ์หยาบกร้านราวกับโขดหิน สี่ขาทั้งหนาและทรงพลัง เส้นใยกล้ามเนื้อทุกเส้นราวกับซุกซ่อนพลังอันน่าสะพรึงกลัวไว้

กิ้งก่ายักษ์ตัวนี้แผ่กลิ่นอายที่ทำให้ผู้คนหนาวสะท้านออกมาทั่วร่าง สวีอวี้แทบจะสัมผัสได้ถึงความดุร้ายและโหดเหี้ยมที่พรั่งพรูเข้าใส่

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ กำหางนกในมือแน่น สายตาจ้องเขม็งไปยังอสูรกายตัวยักษ์ หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองศึกสะท้านอยู่ในช่องอก ประสาทตึงเครียดถึงขีดสุด

ในเวลานี้ กิ้งก่ายักษ์อ้าปากกว้างอันน่าสยดสยอง ส่งเสียงเคี้ยวที่ชวนให้เสียวฟัน น้ำลายเหนียวข้นผสมผสานกับเนื้อและเลือดสีแดงเข้มหยดลงมาจากมุมปาก

ในตอนที่เขากำลังแอบสังเกตการณ์อยู่นั้น กิ้งก่ายักษ์ก็หยุดเคี้ยว ศีรษะอันใหญ่โตพลันเงยขึ้น กวาดสายตามองไปรอบด้าน

การรับรู้ของไอ้เดรัจฉานตัวนี้เฉียบคมจนน่ากลัว!

"อือ~"