บทที่ 7

บทที่ 7

ลมยามค่ำคืนพัดผ่านกระท่อมดิน หอบเอาไอเย็นยะเยือกเข้ามา ความคิดของสวีอวี้แจ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ แววตาในความมืดแลดูสว่างไสวเป็นพิเศษ

เขาทบทวนแผนการในหัวไปพลาง เงี่ยหูฟังเสียงเคลื่อนไหวแผ่วเบาทั้งภายในและภายนอกกระท่อมดินไปพลาง ย่านที่อยู่อาศัยในยามค่ำคืนเมื่อไร้ซึ่งการคุ้มครองจากหน่วยองครักษ์เมือง ย่อมไม่ได้ปลอดภัยอย่างที่จินตนาการไว้

ผ่านทางการรับรู้ด้วยพลังจิต เขาจับสัมผัสได้ว่าช่วงหัวค่ำเป็นพ่อสวีที่อยู่เวรยาม ส่วนช่วงดึกเป็นลุงใหญ่มาสลับเปลี่ยน

สวีอวี้ไม่ได้ขัดจังหวะการจัดเวรของคนรุ่นพ่อ แต่ในใจตัดสินใจไว้เรียบร้อยแล้ว

ปัญหาเรื่องพี่หน้าบากต้องได้รับการสะสาง แต่วิธีการต้องทำด้วยความระมัดระวัง เขากะว่าพรุ่งนี้หลังจากกลับมา จะแวะไปร้านค้าภายนอกป้อมปราการเสียรอบหนึ่ง ที่นั่นข่าวสารสะพัด เผลอ ๆ อาจสืบภูมิหลังของพี่หน้าบากได้

หากสามารถสืบสาวราวเรื่องเบื้องหลังของอีกฝ่ายจนทะลุปรุโปร่ง ก็จะหลบเลี่ยงอิทธิพลที่ไม่ควรไปแตะต้องได้ ในขณะเดียวกันเขาก็ตั้งใจจะฝึกฝนความแข็งแกร่งของตนเอง แม้พื้นฐานของนักยุทธ์ชั้นหนึ่งกับผู้ตื่นจิตขั้นที่หนึ่งจะเพียงพอให้เอาตัวรอดในเขตนี้ได้ แต่หากออกไปสู่โลกภายนอก สัตว์ป่าและสัตว์อสูรไม่มีทางใส่ใจฐานะของเขา ซ้ำร้ายอาจทำให้พวกมันคลุ้มคลั่งยิ่งขึ้นเนื่องจากพลังเลือดลมของเขาก็เป็นได้