กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
เสียงลมฟู่วดังขึ้นข้างหูอีกครั้ง ซูหว่านเจาเริ่มจากอกสั่นขวัญแขวนจนท้ายที่สุดด้านชา นางจึงปล่อยเลยตามเลย ฝังศีรษะลงกับอกของบุรุษ
ระหว่างรอความตาย…
ผ่านไปไม่กี่อึดใจ การรอความตายกลับล้มเหลว
เพราะทิวทัศน์โดยรอบเปลี่ยนแปลงไปแล้ว ที่นี่มิใช่ก้นผา หากแต่เป็นสำนักศึกษาของสำนักมังกรหมอบที่นางคุ้นเคย
“พวกเราออกมาได้แล้วหรือ?” ขาของซูหว่านเจาอ่อนแรง นางคว้าสาบเสื้อของเสิ่นฉางอันไว้แน่น ครั้นเห็นรอยเลือดตรงมุมปากเขา จึงเขย่งเท้าขึ้นช่วยเช็ดให้
ใบหน้าของเด็กสาวซีดขาว นิ้วมืออ่อนนุ่มราวกับไร้กระดูก ทั้งยังมีกลิ่นหอมเฉพาะตัวของนาง