ตอนที่ 44 ไม่มีใครแตะต้องนางได้แม้แต่น้อย

ซูหว่านเจาเคยคิดว่าศิษย์พี่ใหญ่จะตามมา แต่ไม่คิดว่าจะรวดเร็วถึงเพียงนี้ เขามีงานภายในสำนักนิกายมากมายที่ต้องจัดการมิใช่หรือ?

มิใช่ควรดูแลศิษย์คนอื่น ๆ หรอกหรือ?

เมื่อเทียบกับพวกนางสองคนแล้ว สำนักนิกายย่อมสำคัญที่สุดมิใช่หรือ

ตกลงแล้วเป็นเพราะเหตุใด เสิ่นฉางอันจึงไม่สนใจสำนักนิกายและลงเขามาจับกุมพวกนางด้วยตนเอง?

เป็นเพราะเซี่ยหานเซิงหรือ?

นางหน้าซีดเผือด ริมฝีปากขยับพึมพำว่า “ศิษย์พี่ใหญ่...”

หลังจากเสิ่นฉางอันเอ่ยถาม เขาก็มองเห็นสภาพของซูหว่านเจาเช่นกัน

เด็กสาวนั่งล้มอยู่บนพื้น กระโปรงสีเหลืองอ่อนสดใสเปื้อนดิน เครื่องประดับบนกายยุ่งเหยิง มีบางชิ้นร่วงอยู่บนพื้น ราวกับถูกผู้ใดปล้นชิงมา