ตอนที่ 43 ศิษย์พี่ใหญ่ตามมาแล้ว!

ยังมิทันสำเร็จวิชา กลับต้องบาดเจ็บเสียก่อน แม้ข้อเท้าของซูหว่านเจาจะทายาแล้ว ทว่าการเคลื่อนไหวตามปกติก็ยังยากลำบากยิ่ง

ระบบอยากให้นางพักสักสองวันแล้วค่อยกลับมาก็ยังไม่สาย บางทีเซี่ยหานเซิงอาจเป็นแมวตาบอดที่บังเอิญพบหนูตาย แล้วเดินชนเข้าเองก็เป็นได้กระมัง?

แน่นอนว่านั่นเป็นเพียงคำกล่าวของระบบ เซี่ยหานเซิงไม่มีทางโง่เขลาถึงเพียงนั้น

ทว่าซูหว่านเจาแม้ร่างกายพิการ แต่จิตใจมิได้พิการ นางยังคงลุกขึ้นสู้และทำงานต่อไป

สิ่งที่เซี่ยหานเซิงการเปลี่ยนเป็นมารคือค่าตัวเลขอย่างนั้นหรือ?

นั่นคือเส้นทางกลับบ้านของนาง

นางผู้ไม่เคยจากบ้านไปไหนเป็นเวลานานแล้วที่มิได้พบหน้าบิดามารดา ความคิดถึงดุจสายน้ำหลาก ยังคงถาโถมอยู่ในใจไม่หยุด