ตอนที่ 36 นางกล้าดียังไงถึงได้ย่องเข้าห้องเขายามวิกาล

นี่เป็นครั้งแรกที่ซูหว่านเจามายังห้องของเสิ่นฉางอัน

นางมีความสามารถมองเห็นยามราตรี จึงมองเห็นทุกสิ่งภายในห้องได้อย่างชัดเจน เมื่อเทียบกับห้องอันเรียบง่ายของเซี่ยหานเซิง สถานที่ของเสิ่นฉางอันนับว่าดีกว่าเล็กน้อย ทว่าก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

กลิ่นสมุนไพรอ่อน ๆ แผ่ซ่านอยู่ในอากาศ มันโชยมาจากพืชที่ริมหน้าต่าง เสิ่นฉางอันปลูกดอกไม้ใบหญ้าเรียงรายไว้ริมหน้าต่าง อีกทั้งยังมีโต๊ะยาวตัวหนึ่ง บนโต๊ะวางหนังสือที่ยังอ่านไม่จบเอาไว้ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่เคยหยุดเรียนรู้แม้ชั่วขณะ

ซูหว่านเจากวาดตามองอย่างรวดเร็ว ก่อนหยุดสายตาลงบนฉากกั้นไม้แกะสลักลวดลายแห่งหนึ่ง

บนนั้นแขวนเสื้อคลุมชั้นนอกไว้สองสามตัว พร้อมเข็มขัดอีกหลายเส้น

นางรีบเข้าไปค้นหา เสื้อผ้าทุกตัวล้วนเป็นสิ่งที่เขาเคยสวมใส่ กลิ่นพฤกษาอ่อน ๆ อบอวลอยู่โดยรอบ คล้ายหยาดฝนยามรุ่งอรุณ ช่วยปลุกความสดชื่นให้จิตใจ

หอมยิ่งนัก