เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
มู่เซียวถิงรู้ดีว่าซูหว่านเจา เจ้าคนโง่ตัวน้อยผู้นี้โง่เพียงใด เรียกได้ว่าเมื่อโง่ขึ้นมาแล้วก็ไม่กลัวตายเลยทีเดียว
ทว่าจุดอ่อนของนางกลับตกอยู่ในมืออีกฝ่าย
เพียงนึกถึงใบหน้าเย็นชาเคร่งขรึมของเซี่ยหานเซิง นางก็สั่นสะท้านอย่างแรง
เดิมทีศิษย์พี่สองก็มีใบหน้าบูดบึ้งราวกับทุกคนติดหนี้เขาอยู่แล้ว ยามออกไปข้างนอกก็สะบั้นอสูรปราบมารอย่างไร้ความปรานี ในสำนักนิกายแห่งนี้ นอกจากซูหว่านเจาเจ้าคนโง่ตัวน้อยแล้ว ยังมีผู้ใดกล้ายั่วยุเขาอีก?
เขาอาจเห็นแก่หน้าตาของเจ้าสำนักแล้วปล่อยซูหว่านเจาไป ทว่าไม่มีทางปล่อยนางไปอย่างแน่นอน
จะให้เขารู้ไม่ได้
มู่เซียวถิงกัดฟันแน่น ก่อนฝืนเค้นรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรออกมา “ศิษย์พี่หญิงซู ท่านบอกมาเถิดว่าต้องการให้ข้าทำสิ่งใด?”
“ช่วยข้ามัดศิษย์พี่ใหญ่ที”
มู่เซียวถิงมองนางด้วยสายตาเหลือเชื่อ “ท่านเอาจริงหรือ?”
ซูหว่านเจา “...”