กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
ทุกครั้งที่เซี่ยหานเซิงนึกถึงภาพเสิ่นฉางอันนั่งอยู่ต่อหน้าศิษย์ทั้งหลายเมื่อครู่นี้ แสร้งทำราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น เขาก็ไม่อาจควบคุมความโกรธได้
คำพูดของเสิ่นฉางอันในวันวานดังก้องอยู่ในห้วงความคิดของเขา
“ท่านอาจารย์บำเพ็ญมรรคไร้เยื่อใย สิ่งที่เกลียดที่สุดก็คือคำว่าความรัก”
“ศิษย์น้องหญิงยังเยาว์วัย ต่อจากนี้ให้ข้าอบรมนางแทนท่านอาจารย์เอง”
“การผูกพันธสัญญาที่ปราศจากความรักย่อมไม่ยืนยาว ศิษย์น้องควรไตร่ตรองให้ดี อย่าให้อารมณ์ชั่ววูบของเจ้าทำลายพวกเจ้าทั้งสองคน”
ตอนนั้นเสิ่นฉางอันกล่าวเช่นนี้ แล้วเวลานั้นเซี่ยหานเซิงคิดอย่างไรกันแน่?