กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
ซูหว่านเจาถูกกดร่างเอาไว้ ลำตัวโน้มไปด้านหน้า มือทั้งสองถูกมัดไพล่หลังจนไม่อาจดิ้นหลุด นางถึงกับมึนงงไปทั้งร่าง
ทว่าเพราะฤทธิ์ของหญ้าเหมันต์สว่าง แรงปรารถนาและความกล้าของนางจึงถูกขยายขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด ต่อให้ตกอยู่ในท่วงท่าชวนอับอายเช่นนี้ นางก็ยังไม่มีจิตสำนึกถึงอันตรายแม้แต่น้อย
“เซี่ยหานเซิง เจ้ากล้าทำกับข้าเช่นนี้ ข้าจะไปฟ้องศิษย์พี่ใหญ่”
“เช่นนั้นหรือ? ข้าช่างหวาดกลัวยิ่งนัก” น้ำเสียงของเสิ่นฉางอันเนิบช้า มือซ้ายกดไหล่ของนางจากด้านหลัง ทำให้นางไม่อาจขยับเขยื้อน ส่วนมือขวาผูก “เชือก” เป็นปมตายอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นพันรอบข้อมือของเขาแล้วกระชับไปด้านหลังอย่างแรง
“ซี๊ด…”