ตอนที่ 30 เจ้าก็อยากได้ร่างกายนาง เจ้าก็ต่ำช้า

ใบหน้าของเซี่ยหานเซิงถูกตบจนหันไปด้านข้าง แก้มซีกซ้ายแดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เห็นได้ชัดว่าซูหว่านเจาออกแรงมากเพียงใด

เขาหันหน้ากลับมา ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างยากลำบาก “ใช่ ข้าเป็นเจ้าสารเลว”

หากเขาค้นพบความทุกข์ใจของศิษย์น้องหญิงเล็กเร็วกว่านี้ เขาจะปล่อยให้เสิ่นฉางอันข่มขู่นางอยู่นานถึงเพียงนั้นได้อย่างไร

เขาราวกับสุนัขตัวหนึ่งที่ทำความผิด คุกเข่าอยู่ตรงหน้านาง บนใบหน้าอันหล่อเหลาประทับตราฝ่ามือเอาไว้ ไม่เหลือความน่ากลัวของเมื่อคืนแม้แต่น้อย

เมื่อซูหว่านเจาเห็นชายหนุ่มมีสภาพเช่นนี้ ในที่สุดนางก็รวบรวมความกล้ากลับมาได้หลายส่วน นางยกมือขึ้นอย่างสั่นเทา ลูบแก้มด้านข้างของชายหนุ่มแล้วถามว่า “เจ็บหรือไม่?”

“ไม่...” เจ็บ

“เมื่อคืนข้าเจ็บยิ่งกว่าเจ้า”

เซี่ยหานเซิงเปลี่ยนคำพูดกลางคัน “เจ็บ”