ตอนที่ 208 ทะลุเข้าหนังสือสองร้อยแปด

ตอนที่ 208 ทะลุเข้าหนังสือสองร้อยแปด

ซ่งหรั่นหรั่นไม่อยากออกไปทำงานข้างนอกก็เพราะเหตุผลนี้ด้วยเช่นกัน

กว่าจะคุ้นเคยและลงหลักปักฐานได้อย่างมั่นคงในที่แห่งหนึ่งได้ไม่ใช่เรื่องง่าย หากกู้เป่ยเฉิงได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นมา ก็อาจจะต้องย้ายไปยังสถานที่แห่งใหม่

ถึงเวลานั้นก็ต้องเผชิญกับประสบการณ์เดิม ๆ ซ้ำรอยอีก ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเงินเดือนว่าจะได้เท่าไร หากไม่มีทักษะความชำนาญเฉพาะทาง โอกาสที่จะได้เลื่อนขั้นก็ริบหรี่ยิ่งนัก

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องการผูกมิตรสร้างเพื่อนใหม่ มิตรภาพของผู้ใหญ่นั้นจำเป็นต้องได้รับการตอบสนองอย่างทันท่วงทีเสมอ

ไม่ว่าจะเป็นการตอบสนองทางอารมณ์ความรู้สึก หรือการให้เวลาร่วมเคียงข้างกัน

เมื่อใดที่ไร้เวลาเคียงข้าง ความผูกพันก็ย่อมจะค่อย ๆ จืดจางลงไปตามกาลเวลา

“พวกคุณมากันเสียที ฉันไปบ้านพวกคุณตั้งสามรอบไม่มีใครอยู่บ้านเลย ถ้าพวกคุณยังไม่มาอีก พวกฉันก็ใกล้จะหยุดงานกันแล้ว”