กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 207 ทะลุเข้าหนังสือสองร้อยเจ็ด
คนอื่น ๆ ในห้องนั่งเล่นเห็นภาพนี้เข้า หัวใจต่างก็เต้นระทึกขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอย
ซ่งหรั่นหรั่นเห็นว่าตรงหน้าเหลือบันไดเพียงสองขั้น ปลายเท้าจึงแตะส่งแรง ก้าวเท้ายาวลงมาพลางฉีกขาทันที วางกู้หมิงจื้อกับกู้หมิงรุ่ยลงบนพื้นอย่างปลอดภัย
กู้เหวินจิ้งไม่รู้เรื่องรู้ราว ตบมือหัวเราะฮ่า ๆ อยู่ด้านหลัง
“เจ้าเด็กเหลือขอ!”
กู้เป่ยเฉิงตบก้นกู้หมิงจื้อกับกู้หมิงรุ่ยเบา ๆ แล้วประคองซ่งหรั่นหรั่นลุกขึ้นอย่างอ่อนโยน
เขาภายนอกดูสงบนิ่ง ทว่ามือกลับสั่นเทาเล็กน้อย ในใจก็แวบผ่านความกลัวย้อนหลัง
“ฉันไม่เป็นไร!”
ซ่งหรั่นหรั่นกุมมือกู้เป่ยเฉิงเบา ๆ ในชีวิตมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นบ้างก็เป็นเรื่องปกติ ใครบ้างไม่เติบโตมากับการหกล้มกระทบกระแทก