กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 209 ทะลุเข้าหนังสือสองร้อยเก้า
“เด็กดี เดี๋ยวฉันอุ้มเธอไปห้องน้ำ ฉันช่วยเธออาบน้ำเอง!”
กู้เป่ยเฉิงเห็นซ่งหรั่นหรั่นเหมือนลูกแมว ชอบข่วนชอบกัดเขา ในใจก็อ่อนยวบเป็นก้อน กล่อมเธอข้างหูเบา ๆ
“อืม!”
ซ่งหรั่นหรั่นคลายปากออก รอยฟันแถวหนึ่งปรากฏเรียงตัวเรียบร้อยบนแขนของกู้เป่ยเฉิง ซ่งหรั่นหรั่นทำตัวเหมือนเด็กที่ทำความผิด ซุกตัวอยู่ในอ้อมอกของกู้เป่ยเฉิงอย่างว่าง่ายแล้วพูดเสียงอ่อน
“ภรรยา ฉันไปเดี๋ยวเดียวก็กลับมา!”
กู้เป่ยเฉิงห่มผ้าให้ซ่งหรั่นหรั่นอย่างดี จึงเปลี่ยนเสื้อผ้าลงไปตักน้ำข้างล่างขึ้นมาข้างบน
สามีภรรยาที่เปลือยเปล่าเข้าหากันในพื้นที่ปิด ซ่งหรั่นหรั่นก็เหมือนลูกแกะที่รอวันเชือด ถูกกู้เป่ยเฉิงกลืนกินจนหมดเกลี้ยงอีกครั้ง