กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 193 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยเก้าสิบสาม
“เจ็ดโมงเช้า เวลานี้ทุกคนกำลังกินข้าวเช้าพอดี คนที่ไม่ได้ทำงานก็ต้องรอให้คนไปทำงานกินเสร็จเก็บกวาดเรียบร้อยก่อน ถึงจะไปเก็บเห็ดป่าได้ เวลานี้คนจะค่อนข้างน้อย”
“เวลาก็ไม่เช้าแล้ว ฉันยังต้องกลับไปทำกับข้าว ถ้าเธอไปได้ พรุ่งนี้เช้าอย่าลืมมาเรียกฉันนะ”
พี่สะใภ้หลี่เองก็ไม่กล้าไปคนเดียว หาคนไปด้วยกันสักคน ระหว่างทางมีเพื่อนคุยก็ยังดี
“พี่สะใภ้หลี่ ถ้าพรุ่งนี้เช้าฝนตก พี่ก็ไม่ต้องรอฉันแล้วนะ!”
ต่อให้กู้เป่ยเฉิงยินยอม วันฝนตกซ่งหรั่นหรั่นก็ไม่อยากออกไป
ตอนนี้ล้วนเป็นถนนโคลน เดิมทีก็เดินลำบากอยู่แล้ว ถ้าฝนตกยังต้องสวมหมวกงอบใส่เสื้อกันฝนรองเท้าบูตกันฝน ยุ่งยากเกินไป