เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 192 ทะลุเข้าหนังสือตอนที่หนึ่งร้อยเก้าสิบสอง
เนื่องจากเสื้อผ้าของพวกเด็ก ๆ สั้นเต่อไปหมดแล้ว หลังกินมื้อเที่ยงเสร็จซ่งหรั่นหรั่นจึงเริ่มเย็บเสื้อผ้าชุดใหม่ให้พวกเด็ก ๆ
“เสี่ยวซ่ง เธออยู่บ้านไหม”
ซ่งหรั่นหรั่นเพิ่งตัดเย็บเสื้อผ้าของพวกเด็ก ๆ เสร็จ ก็ได้ยินเสียงคนตะโกนเรียกเธอจากนอกบ้าน
ซ่งหรั่นหรั่นมองออกไปนอกหน้าต่างแวบหนึ่ง ฝนหยุดตกแล้ว
“อยู่จ้า รอเดี๋ยวนะ!”
ซ่งหรั่นหรั่นวิ่งเหยาะ ๆ ออกไปที่ลานบ้าน พอเปิดประตูไม้ก็เห็นรอยยิ้มขวยเขินของพี่สะใภ้หลี่
วันนี้พี่สะใภ้หลี่สวมเสื้อแขนยาวและกางเกงขายาวสีดำ แต่งตัวดูแก่เกินวัย ดูแล้วยังแก่กว่าแม่สามีของเธอเสียอีก
“ชาดอกมะลิฉันทำเสร็จแล้ว เอามาแบ่งให้เธอลองชิมดู!”
สาเหตุหลักคือเธอรออยู่ที่บ้านมาหลายวันแล้วแต่ก็ไม่เห็นซ่งหรั่นหรั่นไปคุยเล่นกับเธอที่บ้านเสียที เธอจึงแวะมาดู