เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 194 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยเก้าสิบสี่
“น่ารังเกียจจริง คุณเห็นฉันเป็นเด็กจริง ๆ หรือไง”
ซ่งหรั่นหรั่นเห็นกู้เป่ยเฉิงหลอกล่อตนเอง จึงหยิบผ้าขนหนูไปซักในอ่างล้างหน้า แล้วขยี้ถูไปมาบนใบหน้าของเขาอย่างส่งเดชอีกยกใหญ่
จุดโคลนพวกนี้เห็นได้ชัดเจนมาก แม้กระทั่งเสื้อตัวบนก็ยังมี ใครกันจะเดินแล้วสะบัดจุดโคลนขึ้นมาถึงเสื้อผ้าได้ อย่างมากที่สุดก็แค่ขากางเกงเท่านั้น
กู้เป่ยเฉิงเดินเหินมั่นคง ยามฝนตกเมื่อก่อน ขากางเกงของเขาก็แทบไม่เคยเปื้อนโคลนเลย
“แรงเมื่อกี้เบาเกินไป ตอนนี้กำลังดีเลย”
กู้เป่ยเฉิงนิ่งสงบดั่งขุนเขา หลับตาปล่อยให้ซ่งหรั่นหรั่นขยี้ถูบนใบหน้าของเขา จนกระทั่งผ้าเช็ดหน้าบนใบหน้าถูกเธอหยิบออกไปถึงได้เอ่ยขึ้น
“ผ้าเช็ดหน้านายก็ซักเอาเองนะ ฉันจะไปตักข้าวให้คุณ”