เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 387 กิน กิน กิน!
ณ ที่เดิม เหลือเพียงเคออวิ๋นเหยากับเพื่อนร่วมทีมคนอื่น ๆ ของเธอ
คนอื่น ๆ มองหน้ากันไปมา แต่ไม่มีใครพูดอะไรให้เสียบรรยากาศ ทุกคนไม่ใช่เด็กแล้ว จึงรู้ดีว่าตนควรทำอะไรและไม่ควรทำอะไร
เคออวิ๋นเหยาเพิ่งได้สัมผัสความสุขจากการช็อปปิ้ง จึงยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง “พวกเรารีบไปแผงถัดไปกันเถอะ!”
“ได้!”
“ไป ไป ไป!”
ทุกคนรีบมุ่งหน้าไปยังแผงถัดไป—ซึ่งก็คือแผงข้าง ๆ
เพราะข้อคาดเดาก่อนหน้านี้ของพวกเขา—ที่ว่าแผงทั้งสองฝั่งจัดวางสมมาตรเหมือนกัน—ได้รับการพิสูจน์แล้ว ดังนั้นหากไม่ใช่สิ่งที่สนใจเป็นพิเศษ พวกเขาก็จะตรงไปดูร้านค้าฝั่งเดียว โดยไม่คิดจะไปดูอีกฝั่ง
จากนั้น พวกเขาก็ได้เห็นวิธีซื้อของอันไร้มนุษยธรรมของเคออวิ๋นเหยา
เพียงเป็นสิ่งที่เธอสนใจ เธอก็จะพูดทันทีว่า “เถ้าแก่เนี้ย ของบนแผงคุณ ฉันเอาหมด!”