เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 386 วาจาอันใจป้ำ
พอพวกเค้าอวิ๋นเหยาลงมาจากยานบินขนาดเล็ก ก็เห็นถนนอันแสนคึกคักสายหนึ่งอยู่ตรงหน้า
อาจเป็นเพราะโรงเรียนทหารส่วนใหญ่ในบ่ายวันนี้ไม่จำเป็นต้องฝึกซ้อม มีเวลาพักผ่อนครึ่งวัน ดังนั้นผู้คนจึงพากันมาไม่น้อย
ด้วยเหตุนี้ การที่พวกเขาสวมชุดปฏิบัติการรบมาที่นี่จึงไม่ได้ดูแปลกแยกจนเกินไป
ต้องยอมรับว่าภาพเหตุการณ์เช่นนี้ทำให้พวกเขาถอนหายใจอย่างโล่งอกในทันที
“ไปกันเถอะ พวกเรารีบไปเดินเล่นดูของสนุก ๆ กันดีกว่าไหม” ซูหนิงหนิงอดใจไม่ไหวจนอยากจะพุ่งไปข้างหน้า
โม่จื่อสิงอยู่ข้างเธอ ทั้งสองคนพุ่งทะยานไปข้างหน้าเคียงบ่าเคียงไหล่
หลี่เสี่ยวถงกับห้านอวี๋ก็ถูกบรรยากาศที่คึกคักดึงดูดเช่นกัน ทั้งสองคนดึงแขนเค่ออวิ๋นเหยาไว้คนละข้างแล้วเตรียมจะวิ่งไป
เค่ออวิ๋นเหยาถูกดึงจนซวนเซ แต่ก็ยังก้าวตามพวกเธอทันจนได้ คนอื่น ๆ ส่ายหน้าอย่างจนใจแล้วเดินตามไป
แผงแรก...