เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 388 การช่วยให้รอด?
“รู้สึกว่าอาหารในโรงอาหารของฐานฝึกพวกเรา จะแย่กว่าที่นี่นิดหน่อย!” ห้านอวี๋พูดเบา ๆ
หลี่เสี่ยวถงเม้มปาก “นั่นเรียกว่าแย่นิดหน่อยหรือ? มันต่างกันคนละระดับเลยต่างหาก!” สองฝั่งนี้เทียบกันไม่ได้เลย!
เคออวิ๋นเหยาในฐานะคนปากเลือกกินเหมือนกัน พยักหน้าเห็นด้วย อาหารมื้อกลางวันไม่อร่อยเท่าโต๊ะเมื่อครู่นี้จริง ๆ
ดังนั้น เธอจึงเอ่ยคำถามที่สงสัยอยู่ลึก ๆ ว่า “ที่นี่ส่งอาหารได้ไหม?”
ซั่วหม่าเยี่ยนึกถึงราคาที่เพิ่งจ่ายไปเมื่อครู่ แล้วเงียบอยู่ครู่ใหญ่ “กินมื้อเดียวก็คงไม่เป็นไร แต่หากกินทุกมื้อ คณบดีหลินคงไม่เบิกค่าใช้จ่ายให้พวกเราหรอก!”
“……” คนอื่น ๆ เงียบไปเช่นกัน
ก็ได้! มื้อหนึ่งตั้งสามสิบกว่าล้านเหรียญดวงดาว มาตรฐานค่าอาหารสูงขนาดนี้ โรงเรียนนายร้อยก็คงไม่เบิกให้จริง ๆ!