เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 385 การแก้แค้นเล็ก ๆ ที่มาช้า
หลังจากเดินตามผู้นำทางคนสวยวนไปรอบใหญ่ ในที่สุดพวกเคออวิ๋นเหยาก็มาถึงหอพักที่เป็นของพวกเขา
จากนั้น ผู้นำทางก็ขอตัวแยกย้ายออกไปก่อน
“เอาละ พวกเธอพักผ่อนอยู่ในหอพักให้ดีเถอะ ถ้าอยากจะออกไปเดินเล่น ก็อาศัยช่วงเวลาตอนบ่ายนี้ออกไปเดินเล่นได้ พรุ่งนี้จะต้องเริ่มการฝึกซ้อมกันอีกแล้วนะ!” หลินไห่เฟิงกำชับรอบหนึ่งก่อนจะเดินจากไป
โซมายาและคนอื่น ๆ หันมองหน้ากันแล้วพยักหน้า “พวกเรารับทราบแล้ว!”
“ปัง!” ประตูหอพักปิดลง
“เฮ้อ~” โม่จื่อสิงทิ้งก้นลงนั่งบนโซฟาแล้วถอนหายใจยาวออกมา
คนอื่น ๆ ต่างก็หาที่นั่งของตัวเอง เคออวิ๋นเหยาถูกห้านอวี๋และหลี่เสี่ยวถงนั่งประกบอยู่ตรงกลาง
“หัวหน้าหน่วย! พวกเรามาที่นี่แล้ว คงไม่ต้องเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตามด้วยหรอกนะ?” โม่จื่อสิงเอ่ยถามคำถามที่ทุกคนกังวลใจที่สุดในเวลานี้ออกมา
สายตาของทุกคนพลันหันขวับไปมองโซมายาพร้อมเพรียงกัน