เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 307 ไม่เชื่อ
“อื้อ~” เคออวิ๋นเหยากอดเนื้อสัตว์ดวงดาวย่างสุกแล้วกัดกินไม่ยั้ง
เธอหิวจนแทบตายอยู่แล้วจริง ๆ
เมื่อครู่นี้ หลังเคออวิ๋นเหยากำหนดตำแหน่งของพวกเขาได้แล้ว เธอก็ให้อันเจ๋อกับคนอื่น ๆ จัดเป็นวงล้อม ส่วนตัวเธอขุดหลุมอยู่ตรงกลาง
เพื่อลดความเสี่ยงที่จะถูกพบเห็น หลุมนี้จึงไม่ใหญ่ รองรับให้ผ่านได้เพียงคนเดียว อีกทั้งเพื่อความสะดวกในการปีนป่าย ยังทำเป็นลักษณะบันไดลาดเอียงด้วย
สิ่งที่ออกมาก่อนคือหุ่นยนต์ขุดอุโมงค์ ตอนอันเจ๋อกับคนอื่น ๆ เห็นหุ่นยนต์แบบง่ายตัวนี้ ต่างก็ตกตะลึงสุดขีด
เคออวิ๋นเหยารอจนทางเดินใต้ดินมีอากาศไหลเวียนก่อน จึงออกจากหุ่นเกราะ เก็บหุ่นเกราะ แล้วปีนขึ้นมาตามบันไดลาดเอียง
“รุ่นน้องอวิ๋นเหยา! เธอสุดยอดจริง ๆ!” อันเจ๋อยกนิ้วโป้งให้เธอทันที
ความสนใจของเคออวิ๋นเหยาไม่ได้อยู่ที่เรื่องนี้เลย เธอสนใจเพียงเรื่องเดียว “เร็ว ๆ ๆ มีอะไรกินไหม? ฉันหิวจะตายแล้ว!”