เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 308 หันอาวุธใส่กัน
“ฟู่...” สมาชิกทีมสอดแนมของโรงเรียนทหารเหลยเจี๋ยที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
อันที่จริง กลุ่มเล็กที่เฝ้าฐานที่มั่นของโรงเรียนทหารเหลยเจี๋ยก็ไม่ได้อยู่ไกลขนาดนั้น
สมาชิกทีมสอดแนมคนนี้ถูกส่งออกมาเป็นพิเศษ
หัวใจของสมาชิกทีมสอดแนมเต้นระทึกด้วยความตื่นเต้น มีหลายครั้งที่เขาเกือบจะอดใจไม่ไหวจนอยากจะพุ่งออกไป
โชคดีที่ยังอดทนไว้ได้ ไม่เช่นนั้นพวกเขาก็คงล้มเหลวในก้าวสุดท้ายไปแล้ว
หลังจากที่คนของโรงเรียนทหารเหล่านั้นจากไป เขาก็ไม่ได้ออกไปในทันที เพราะกลัวว่าคนพวกนั้นจะย้อนกลับโจมตี
เป็นไปตามคาด อย่าได้มองคนอื่นเป็นคนโง่เด็ดขาด
“เห็นไหมล่ะ ยังไม่มีใครอยู่เลย ฉันบอกแล้วว่าพวกนั้นย้ายไปตั้งนานแล้ว!”
“ฉันว่านะ บางทีพวกเขาอาจจะไม่ได้ซ่อนอยู่ใต้ดินด้วยซ้ำ หลุมพวกนั้นที่เราขุดดูยังไงก็ไม่เหมือนเคยถูกขุดมาก่อนเลย!”