เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 306 ดวงจิตหยินไม่ยอมไปผุดไปเกิด
[รีบวิ่งแยกไปสองข้าง ข้างหน้ามีกองกำลังไล่ล่า!] อันเจ๋อมองดูกลุ่มคนที่จู่ ๆ ก็โผล่มาตรงหน้าแล้วรีบเอ่ยเตือน
[อ้อมพวกเขาไป แล้วไปรวมตัวกันข้างหน้า!] เสียงของอันเจ๋อดังขึ้นมาอีกครั้ง
[รับทราบ!]
ทั้งทีมกระจายตัวออกสองฝั่งทันที เร่งความเร็วฉับพลันเพื่อหลบหลีกกองกำลังไล่ล่าด้านหน้า
เดิมทีกองกำลังไล่ล่าด้านหลังคิดจะแยกเป็นสองทางเพื่อไล่ตาม ทว่ากองกำลังไล่ล่าระลอกข้างหน้านี้กลับหยุดกะทันหัน
กองกำลังไล่ล่าระลอกหลังนี้นอกจากโรงเรียนทหารเหลยเจี๋ยแล้ว สมาชิกทีมของอีกสี่โรงเรียนทหารเมื่อเห็นหัวหน้าทีมหลักของพวกตนรีบร้อนกลับมาแถมยังหยุดลงกะทันหัน พวกเขาก็พลอยหยุดตามไปด้วย
มีเพียงสมาชิกทีมของโรงเรียนทหารเหลยเจี๋ยที่ทำสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ตอนนี้พวกเขาควรจะตามต่อดี หรือไม่ตามดี
[หัวหน้าหน่วย พวกคุณกลับมาแล้วเหรอ เป็นไงบ้าง มีผลงานไหม]
เรื่องนี้ยังต้องพูดอีกหรือ ไม่ได้ยินเสียงประกาศสักนิด พวกเขาย่อมไม่มีผลงานอยู่แล้ว!