เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 238 แกร่งทนทาน
น้ำเสียงนั้นยากจะซ่อนความสะใจเอาไว้ ซึ่งเห็นได้ชัดเจนว่าซูหนิงหนิงยังคงเคืองแค้นกับการกระทำเมื่อเช้าของมู่ไป๋อวี่อยู่พอสมควร
แม้คนที่โดนซ้อมจะเป็นมู่ไป๋อวี่ และคนที่ขายหน้าก็เป็นมู่ไป๋อวี่ ทว่าเธอก็ยังกลืนโทสะก้อนนั้นไม่ลงอยู่ดี
คนอื่น ๆ ได้ยินดังนั้นต่างก็จนปัญญาไปสามส่วน
พอเดินมาถึงหน้าประตูห้องฝึกซ้อม กำลังจะหันไปมองห้องแล็บที่เป็นของมู่ไป๋อวี่
จากนั้นพวกเขาก็พลันพบความผิดปกติ
มู่ไป๋อวี่ก็เดินออกมาเช่นกัน ในแววตามีแต่ความงุนงงไม่ต่างจากพวกเขา
ครู่ถัดมา มู่ไป๋อวี่ก็บ่นอุบใส่พวกเขาทันที “เมื่อกี้เสียงมาจากไหนน่ะ ตกอกตกใจหมด โชคดีที่ฉันไม่ได้กำลังปรุงยาอยู่ ไม่อย่างนั้นถ้าเตาระเบิดขึ้นมาจะทำยังไง”
คนอื่น ๆ เกาหัวแกรกด้วยความงุนงง เสียงเมื่อกี้ไม่ใช่นายทำหรอกเหรอ
“พวกนายมองฉันทำไม”