กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 237 การทดลอง
ช่างบังเอิญจริง ๆ คนอื่น ๆ นอกจากในการแข่งขันลีกครั้งก่อนแล้ว ก็ไม่เคยร่วมทีมกับโม่จื่อสิงและชีหรงจวีเท่าไร จึงไม่เคยเห็นภาพเหตุการณ์นี้มาก่อน
คนที่รู้จักโม่จื่อสิงย่อมรู้ดีว่าเขาเป็นคนพูดมาก แต่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าจะมีใครปราบเขาอยู่หมัด
ทว่าตอนนี้รู้แล้ว!
ตลอดเวลาหลังจากนั้น ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ก็เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกครั้งที่โม่จื่อสิงกลืนของในปากหมดและตั้งท่าจะพูด ก็จะถูกชีหรงจวียัดอาหารเข้าปากไปอีกหนึ่งตะเกียบ วนเวียนอยู่อย่างนี้ตลอดมื้ออาหาร โม่จื่อสิงจึงถูกบังคับปิดปากไปโดยปริยาย
เยี่ยมมาก!
คนอื่น ๆ ต่างแสดงสีหน้าว่า ได้เรียนรู้วิชาแล้ว!
โดยเฉพาะกู้เทียนหลิน ต้องรู้ว่าเวลาตระกูลรับประทานอาหารร่วมกันในอดีต พวกผู้เยาว์อย่างพวกกู้เทียนหลินนั่งกินข้าวด้วยกัน ปากของโม่จื่อสิงสามารถพล่ามไม่หยุดได้ตลอดมื้อ จนเขากินเสร็จแล้วสมองยังส่งเสียงวิ้ง ๆ ไม่หาย
ตอนนี้ดีแล้ว ในที่สุดเขาก็หาวิธีได้เสียที
คราวหน้าเวลากินข้าว ถ้าพี่ชายลูกพี่ลูกน้องพล่ามไม่หยุดอีก เขาจะยัดของเข้าปากเพื่ออุดคำพูดของเขาไว้โดยตรง