กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 48 อยากยอมแพ้เหลือเกิน
นักศึกษาคนอื่น ๆ เห็นสีหน้าของเรคัสเช่นนั้นก็พลันตัวสั่นงันงก ไม่กล้าชักช้าแม้แต่น้อย รีบมุ่งหน้าไปยังห้องแรงโน้มถ่วงตามระดับของตนทันที
ไม่นาน ภายนอกก็ไม่เหลือนักศึกษาสักคน เหลือเพียงเรคัสยืนอยู่ตรงนั้นลำพัง
เขาตัดสินใจแล้วว่า จะต้องช่วยให้นักศึกษาเหล่านี้ยกระดับสมรรถภาพร่างกายขึ้นโดยเร็ว เพราะสนามรบไม่ต้องการพวกขาอ่อน
ทันทีที่เคออวิ๋นเหยากับซั่วเหยียนก้าวเข้าสู่ห้องแรงโน้มถ่วง ก็รู้สึกถึงแรงกดดันที่เพิ่มพูนขึ้นทั่วร่าง โชคดีที่ทั้งคู่เคยมีประสบการณ์ฝึกในห้องแรงโน้มถ่วงมาก่อน จึงเตรียมใจไว้ล่วงหน้าและไม่ถึงกับถูกแรงโน้มถ่วงภายในห้องกดจนเอวค้อม