กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 47 ห้องแรงโน้มถ่วง
ตอนแรกเคออวิ๋นเหยาเพียงรับฟังอย่างเงียบ ๆ ต่อมาพอฟังไปก็เริ่มอึ้งจนทำตัวไม่ถูก อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม “การสอบมันไม่สำคัญงั้นหรือ?”
ซั่วเหยียนเงียบไปครู่หนึ่ง คิดทบทวนดู “อาจจะ……ไม่สำคัญเท่าการที่พวกเขาได้สร้างเครือข่ายความสัมพันธ์ละมั้ง?”
“ถ้าอย่างนั้น……นายซึ่งเป็นว่าที่ช่างทำเมคาระดับสูงในอนาคต จะไม่ใช่เครือข่ายความสัมพันธ์ที่สำคัญหรอกหรือ?” เคออวิ๋นเหยาตั้งคำถามลึกซึ้งถึงดวงจิตวิญญาณออกมา
ว่าที่นักปรุงยาระดับสูงต้องผูกมิตร แล้วว่าที่ช่างทำเมคาระดับสูงคนนี้ไม่จำเป็นต้องผูกมิตรด้วยหรืออย่างไร?
ต้องรู้ไว้ด้วยว่าห้องหนึ่งแผนกเมคาของพวกเขานั้นมีคุณค่าและมาตรฐานสูงส่งเพียงใด