บทที่ 346

บทที่ 346

ฮูหยินจี้กำหนังสือเทียบวันเดือนปีเกิดฝ่ายหญิงไว้ในมือ พอกลับมาถึง ตาของนางก็บวมเป่งจากการร้องไห้ นางคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าบุตรชายที่เคยพิถีพิถันจนปฏิเสธบุตรสาวสายเอกของตระกูลใหญ่ แม้แต่เซี่ยนจู่แห่งจวนอ๋องเจิ้นยังไม่อยู่ในสายตา บัดนี้กลับต้องตกต่ำถึงขั้นแต่งงานกับญาติฝั่งอนุ

นางร้องไห้โฮอย่างเสียสละสติ

ทว่าท้ายที่สุดกลับต้องฝืนทน นำข่าวนี้ไปบอกแก่จี้ฉางเหิง

"ฮูหยิน หากคุณชายใหญ่ทราบเรื่องเข้า เกรงว่าจะรับไม่ไหวเจ้าค่ะ" สาวใช้เอ่ยด้วยความห่วงใย

ฮูหยินจี้กลับเอ่ย "ไม่มีทางให้เลือกอีกแล้ว"

วันถัดมายังไม่ทันรุ่งสาง ข่าวที่ตระกูลจี้หมั้นหมายการแต่งงานอีกครั้งก็แพร่สะพัดออกไป ฮูหยินผู้เฒ่าจี้ใช้อ้างว่าจวนไม่ได้จัดงานมงคลมานาน งานแต่งจึงกำหนดขึ้นในอีกสิบวันให้หลัง

เรือนใหญ่เตรียมสินสอด พอดาวพร่างฟ้าเลือนหายรุ่งอรุณมาเยือนก็ส่งคนนำสินสอดไปมอบด้วยตนเอง

ฮูหยินรองยังคงมึนงงอยู่บ้าง นึกไม่ถึงเลยว่าการแต่งงานนี้จะตกลงกันได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ ด้วยฐานะของหลานสาว การได้แต่งให้จี้ฉางเหิงนับว่าเผาธูปหอมบูชาฟ้าดินสูงส่งยิ่งแล้ว

ฮูหยินผู้เฒ่าจี้เรียกฮูหยินสามมาพบอีกครั้ง กำชับว่าช่วงนี้ให้อำนาจจัดการจวนแก่เรือนสาม เพื่อช่วยเรือนใหญ่จัดงานแต่งงาน