บทที่ 343

บทที่ 343

"คุณหนูจี้กล่าวเรื่องอารมณ์อันใดกัน ข้าไม่ได้เก็บมาใส่ใจเลยสักนิด" เล่อเยี่ยนขี้เกียจจะอธิบาย นางสะบัดปฏิทินเทียบเชิญในมือเบา ๆ "เทียบเชิญข้าได้รับเรียบร้อยแล้ว คุณหนูจี้กลับไปเถอะ อย่าให้ผู้คนเข้าใจผิดว่าข้ารังแกเจ้า"

เวลานั้นม่านถูกเลิกขึ้น เผยให้เห็นใบหน้ารำไรรูปหนึ่ง สายตาทอดมองตรงมายังเล่อเยี่ยนอย่างไม่กะพริบ

เห็นนางไม่มีความโกรธเคืองหรือความไม่พอใจแม้แต่น้อย

จี้ฉางเหิงถอนหายใจเฮือกใหญ่

"องค์หญิง การแต่งงานครั้งนี้มิใช่สิ่งที่ตระกูลจี้ของพวกเราปรารถนาเสมอไป องค์หญิงเคยคิดบ้างหรือไม่ว่าเป็นเพราะเหตุใด" จี้จื่อฉิงกลับไม่ยอมรามือ "การสอบจอหงวนกระชั้นเข้ามาแล้ว การแต่งงานในจังหวะเวลานี้เท่ากับเป็นการไม่ยุติธรรมต่อฉางเหิง ทว่าเขาไม่มีหนทางอื่นแล้วจริง ๆ"

เมื่อเห็นจี้จื่อฉิงจะรื้อฟื้นเรื่องเก่าขึ้นมาอีก เล่อเยี่ยนก็หุบยิ้มทำหน้าบึ้งตึง ก้าวเดินลงจากขั้นบันไดทีละก้าวแล้วไปยืนอยู่ตรงหน้าจี้จื่อฉิง นางโน้มตัวลงถามด้วยความฉงน "การแต่งงานกับตระกูลจี้เป็นฝ่ายตระกูลจี้ของเจ้าที่รุดมาสู่ขอด้วยตนเอง วันนี้คุณหนูจี้กล่าววาจานี้ออกมา เคยคิดบ้างหรือไม่ว่าหากคุณหนูรองหร่านผู้ไร้เดียงสาได้ยินเข้า นางจะรู้สึกเช่นไร"