บทที่ 332

บทที่ 332

จีอิ่งหัวเราะเบาๆ อย่างไม่ถือสา "ย่อมได้!"

"พี่จี้?"

"จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร"

"หรือจะเป็นพี่หลี่ หรือพี่ฟาง หรือว่า..."

"ไม่ใช่สักคน!" ลมหายใจของจีอิ่งปั่นป่วนเล็กน้อย น้ำเสียงแหบพร่าจนน่ากลัว นัยน์ตาค่อยๆ แดงก่ำขึ้นทีละน้อย เขากัดฟันอดกลั้นอย่างฝืนทน "มีความลับอยู่เรื่องหนึ่ง ในใต้หล้ามีผู้ล่วงรู้เพียงหยิบมือเท่านั้น"

บนใบหน้าของเล่อเยี่ยนปรากฏแววสงสัย

จีอิ่งกวักมือเรียกนาง "เจ้ามานี่สิ"

ท่ามกลางความสงสัยกึ่งหนึ่ง นางลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปหาจีอิ่งอย่างว่าง่าย ชั่วพริบตาก็ถูกจีอิ่งดึงตัวเข้าไปในอ้อมกอดด้วยแรงมหาศาล นางอุทานด้วยความตกใจแล้วทรุดลงไปนั่งบนตักเขา ตามสัญชาตญาณเงยหน้าขึ้น "อาเล็ก!"

ในที่สุดนางก็เข้าใจแล้วว่าคนที่จีอิ่งพูดถึงคือใคร